Późniejsze życie W 1922 ogłosił przejście na polityczną emeryturę. Został powołany na honorowe w znacznej mierze stanowiska zastępcy gubernatora Tasmanii oraz kanclerza Uniwersytetu w Tasmanii. Zmarł nagle 22 września 1935 roku – kiedy wrócił do domu po niedzielnym spacerze z psem, poczuł wyjątkowe zmęczenie, a wkrótce potem stracił przytomność, której już nie odzyskał. Miał 76 lat. Jego rodzina nie wyraziła zgody na oficjalny pogrzeb państwowy, preferując prywatną ceremonię, jednak został uhonorowany specjalnym nabożeństwem żałobnym w katedrze św. Dawida w Hobart.

Odznaczenia W 1902 otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co uprawniało go do tytułu Sir przed nazwiskiem.

Bibliografia

Kategoria:Premierzy Tasmanii Kategoria:Członkowie Parlamentu Tasmanii Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hobart