Od maja 1918 w sztabie Wojsk Zachodniej Syberii, dowodził oddziałami Armii Czerwonej w walkach z oddziałami Czechów i oddziałami białych w rejonie Omska. Od czerwca 1918 dowódca 2 uralskiej, potem 3 Specjalnej Dywizji Strzelców w 3 Armii Frontu wschodniego. Od marca 1919 do maja 1920 dowódca 14, 41 i 46 Dywizji Strzelców Frontu Południowego. W kwietniu – maju 1920 kwatermistrz Frontu Południowo-Zachodniego (dowódca Aleksandr Jegorow, komisarz Józef Stalin). W czerwcu – lipcu 1920 dowódca 13 Armii. W lipcu – wrześniu 1920 dowodził prawym skrzydłem Frontu Południowo-Zachodniego broniącego przyczółka kachowskiego. Od października 1920 do stycznia dowodził wojskami wewnętrznymi Frontów: Południowego i Południowo-Zachodniego, w lutym – maju 1921 wojskami Charkowskiego Okręgu Wojskowego, walcząc z oddziałami Białych.