Poza głównym kierunkiem, inne oddziały Frontu Południowego podjęły wiążące lokalne uderzenia w kilku innych miejscach frontu.
Osłonę powietrzną zapewniała 8 Armia Lotnicza, obejmująca trzy dywizje lotnictwa szturmowego (1. gwardyjska, 206. i 289.), liczące 310 szturmowców Ił-2, jedną dywizję lotnictwa bombowego (270.) liczącą 115 Pe-2 i Douglas DB-7, dwie dywizje lotnictwa myśliwskiego (6. gwardyjska i 236.), liczące 181 myśliwców (głównie Jak-1 i ŁaGG-3), jedną dywizję bombowców nocnych (2. gwardyjską) z 66 bombowcami U-2 i pułk lotnictwa rozpoznawczego – łącznie 691 samolotów, ale tylko 577 sprawnych na początku operacji. W toku bitwy, 21 lipca wzmocniono siły myśliwskie o improwizowany pułk pod dowództwem ppłk. F. Pogreszajewa wydzielony ze 105. dywizji lotnictwa myśliwskiego Wojsk Obrony Powietrznej (PWO).