thumb|240px|Grób Franciszka Juszczaka na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Franciszek Juszczak (17 września 1889 w Baranowie, zm. 23 lutego 1976 we Wrocławiu) – działacz polonijny związany z Wrocławiem i Dolnym Śląskiem, w latach 1922–1939 kierownik wrocławskiego oddziału Związku Polaków w Niemczech.
Życiorys Urodził się we wsi Baranów koło Kępna. W swojej rodzinnej miejscowości ukończył ośmioletnią szkołę elementarną. Trudna sytuacja materialna nie pozwoliła mu na dalszą naukę, dlatego zaczął uczyć się zawodu. Początkowo był praktykantem w urzędzie mierniczym w Kępnie, później przeniósł się do Gostynia, gdzie u swojego kuzyna terminował w zakładzie krawieckim. W tym czasie związał się z kilkoma organizacjami społecznymi i patriotycznymi, m.in. z Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół”. W lipcu roku 1910 brał udział w obchodach pięćsetnej rocznicy bitwy pod Grunwaldem, odbywających się w Krakowie. W latach 1910–1912 odbył obowiązkową służbę wojskową w niemieckiej armii. Po opuszczeniu wojska wrócił do pracy w zakładzie krawieckim i nadal działał w organizacjach skupiających Polaków w zaborze pruskim, jednakże z chwilą wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany i wysłany na front wschodni. W czasie jednej z bitew stoczonych na początku roku 1915 na Lubelszczyźnie został ranny, wskutek odniesionych obrażeń stracił nogę.