Po krótkim pobycie w szpitalu polowym w okolicach Zamościa, na dalsze leczenie i rekonwalescencję odesłano go do Wrocławia. Z miastem tym związał się już na zawsze.
Gdy I wojna światowa się skończyła, większość Polaków mieszkających w tym czasie we Wrocławiu zdecydowała się na wyjazd do Polski, Juszczak zdecydował się jednak pozostać w tym mieście i kontynuować pracę w swoim zawodzie. W roku 1922, po uzyskaniu tytułu mistrzowskiego, otworzył własny zakład krawiecki przy Neudorfstraße - dzisiejszej ulicy Komandorskiej pod numerem 37. W tym samym roku gdy powstał Związek Polaków w Niemczech, Franciszek Juszczak został mianowany mężem zaufanie tej organizacji na obszar Dolnego Śląska, następnie powierzono mu funkcję prezesa oddziału dolnośląskiego związku.
W okresie międzywojennym był aktywnym organizatorem życia kulturalnego Polaków we Wrocławiu. Między innymi dzięki jego staraniom otwarto w roku 1924 we Wrocławiu konsulat Polski. Współtworzył także i brał udział w pracach kilku organizacji społecznych i kulturalnych zrzeszających Polaków: Towarzystwo Śpiewu „Harmonia”, Wrocławską Drużynę Harcerską im.