Od 30 września 1938 odbywał szkolenie unitarne w Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy 16 DP przy 65 pułku piechoty w Grudziądzu. 3 stycznia 1939 rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa – Grupa Liniowa w Dęblinie (niedoszła XIV promocja). Od 1 lipca uczestniczył w intensywnym szkoleniu na myśliwcach PWS-10 i PZL P.7. 28 sierpnia 1939 roku otrzymał awans do stopnia kaprala podchorążego.

W kampanii wrześniowej 1939 nie brał udziału w walkach powietrznych i 17 września przedostał się do Rumunii w okolicy Śniatynia, skąd trafił do obozu w Slatynie. Polski konsulat wystawił mu paszport z nakazem wstawienia się do Balcic skąd po trzech dniach odpłynął do do Francji przez Syrię, gdzie udało się dotrzeć 30 września do Istres. 16 grudnia 1939 roku przeniesiony został do Lyonu. 17 lutego 1940 roku poprzez Paryż i Cherbourg dotarł do Southampton i na końcu do Eastchruch, gdzie był obóz polskich lotników. Po odmowie złożenia przysięgi na wierność królowi brytyjskiemu i został odesłany z innymi do Francji. Otrzymał przydział do reorganizowanego dywizjonu GC1/145 na podstawie tajnego rozkazu CWL 15/40. Szkolenie zostało jednak przerwane przez sądy polowe powołane w sprawie odmowy złożenia przysięgi. Odbyło się to już po kilku lotach na samolotach Romano R.82.