Akt V Tydzień później. Dora, Annenkow i Wojnow zastanawiają się nad losem Kalajewa, komentują jego nieugiętą postawę w czasie procesu. Wojnow próbuje przekonać Dorę, że Janek może zostać ułaskawiony, kobieta nie ma jednak złudzeń co do losu ukochanego. Pojawia się Stiepan, mający wiadomości z miejsca egzekucji, która jak się okazuje miała już miejsce. Na prośbę Dory opowiada w szczegółach o ostatnich chwilach Kalajewa. Kiedy dochodzi do momentu jego powieszenia, Annenkow zaczyna płakać. Dora w uniesieniu woła, by przestał, i oznajmia, że poprzez swoją śmierć Kalajew osiągnął szczęście. Żąda od Annenkowa, by to ją wyznaczył do dokonania kolejnego zamachu, by mogła tak jak Kalajew zabić "wroga ludu" i zostać za to stracona.
Publikacja W 1949 Camus opatrzył wydane dzieło krótką przedmową, w której podkreślał historyczną inspirację utworu, twierdząc, że wszystkie przedstawione w dramacie postacie miały swoje autentyczne pierwowzoryRoger Quillot, Les Justes. Présentation [w:] A. Camus, Théâtre, récits, nouvelles, Gallimard, Paris 1962, s. 1826. W tym samym roku, 15 grudnia, Sprawiedliwi zostali po raz pierwszy wystawieni na scenie w Théâtre Hébertot, w reżyserii Paul Œttly’ego, który zagrał w spektaklu rolę Skuratowa. W rolach Kalajewa i Dory wystąpili Serge Reggiani i Maria CasaresRoger Quillot, Les Justes.