Jednym z najważniejszych dzieł poruszający folklor Krakowiaków jest „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale” – opera Wojciecha Bogusławskiego z muzyką Jana Stefaniego wystawiona w niedzielę 1 marca 1794 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. Uważana za pierwszą operę narodową.
Strój ludowy Krakowiaków Wschodnich
mały|Krakowiacy Wschodni – mieszkańcy Szczurowej (1907). Strój ludowy Krakowiaków Wschodnich posiadał wiele cech wspólnych ze strojem Krakowiaków Zachodnich - niektóre elementy były identyczne, inne różniły się pod względem kroju, zdobnictwa, rodzajem użytych materiałów. Różnice były warunkowane wpływami Ziemi sandomierskiej i kultury pogórzańskiej. W południowej części regionu strój był widocznie skromniejszy. Tadeusz Seweryn pisał: "Wydaje się jakoby moda wystawności, dekoracyjnych barw i ornamentu wtargnęła w II połowie XIX wieku do stroju Krakowiaków Skalbmierzaków, Proszowiaków, Pińczowiaków i Dąbrowiaków, ale ominęła całkowicie pas Pogórza leżący na południe od Tarnowa"T. Seweryn, Teka Rękopisów, s. 3, Materiały archiwalne Muzeum Etnograficznego im. S. Udzieli w Krakowie.. W strojach Krakowiaków Wschodnich powszechniej i przez dłuższy czas (niż u zachodnich sąsiadów) stosowano tkaniny własnej produkcji - lniane i konopne samodziały, sukna, wełny.