Stroje, tak jak w innych regionach, mocno różniły się między sobą w zależności od zamożności posiadacza.
Strój męski Koszule szyto z płótna samodziałowego - lniane dla bogatszych gospodarzy, konopno-lniane dla średniozamożnych i konopne dla uboższych. Pod koniec XIX w. popularność zdobyły tkaniny fabryczne, zwane kartonowymi lub towarem. Starodawne, zgrzebne koszule miały krój przyramkowy; składały się z dwóch dużych płatów materiału zszytych w ramionach prostokątnymi przyramkami (śtryflami). Przed 1870 r. koszule nie posiadały guzików, były wiązane przy szyi czerwoną tasiemką (slarecką); codzienne koszule miały niewysokie stójki, zaś koszule świętalne - wywijany kołnierzyk z lekko zaokrąglonymi końcamiU. Gieroń, Krakowiacy Wschodni, w: Krakowiacy, Lachy, Górale. Stroje wsi małopolskiej. Krakowiacy Wschodni, t. II, Nowy Sącz 2020, s. 25.. Koszulę (długą do kolan) wypuszczano na spodnie i przepasywano pasem lub sznurkiem.