Do czasów ukrycia tych tekstów w grocie w Dunhuangu w XI w. był to tekst o sporej popularności i znany był od Turfanu do Tybetu. Niewyjaśnioną tajemnicą pozostaje nagłe zniknięcie tego tekstu z obiegu. Ponieważ praca ta pochodzi z wczesnego okresu chanu, jej odkrycie w 1900 r., było niezwykle ważne, gdyż do tej pory znano historię chanu z tekstów napisanych pomiędzy X a XII w.

Struktura tekstu Lidai fabao ji można uważać za historię powstania i początków wprowadzenia buddyzmu do Chin, nawet legendarnych, i tekst doprowadzony jest do mistrza Wuzhu. „Obrócenie koła Dharmy” kulminuje się w jego naukach. Wybory opowieści, cytaty z innych pism i rzadkie komentarze narratora ukierunkowane są na ukazanie bezpośredniej linii wydarzeń łączącej dwór cesarza Minga w I w. ze szkołą chanu baotang w Syczuanie w wieku VIII.

W wydaniu Taishō Shinshū Daizōkyō tekst dzieła liczy 17 stron i zawiera w przybliżeniu 25 tys. znaków chińskich. Był to najobszerniejszy tekst ze wszystkich znalezionych w DunhuanguYanagida Seizan. „The ‘Li-Tai Fa-Pao Chi’ and the Ch’an Doctrine of Sudden Awakening”. s. 17..