Po zakończeniu działań wojennych połowę jednostki przeznaczono do pełnienia służby wartowniczej w obozach jenieckich i dla internowanych, a resztę – wyznaczono do „zadań specjalnych”.
W dniach 19-26 września 1939 dwustu funkcjonariuszy Wachsturmbann „Eimann” ochraniało Kwaterę Główną Adolfa Hitlera, którą pełnił ówczesny sopocki Kasino Hotel.
Zbrodnie Udział Wachsturmbann „Eimann” w walkach na Pomorzu był dość ograniczony, gdyż jednostka była pomyślana raczej jako autonomiczny gdański odpowiednik grupy operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa (Einsatzgruppen). Podstawowym zadaniem Wachsturmbann „Eimann” była więc od samego początku rozprawa z polską ludnością Gdańska i Pomorza. Należy też podkreślić, że oddział utworzono z oddolnej inicjatywy gdańskich nazistów – bez oficjalnego błogosławieństwa ze strony Berlina. Wachsturmbann „Eimann” był więc de facto prywatnym szwadronem śmierci gauleitera Forstera i dowódcy SS i policji na Pomorzu, SS-Gruppenführera Richarda Hildebrandta. Wzbudzało to gniew zazdrosnego o swe prerogatywy Himmlera, który w połowie grudnia 1939 zarzucił wręcz Hildebrandtowi niesubordynację.