Rosnąca potęga Rzymu spotkała się z niechęcią sąsiadów. Zabraniali oni swoim kobietom zawierania małżeństw z Rzymianami, wśród których przeważali mężczyźni. Romulus postanowił zwabić niechętnych z ich żonami i córkami, w większości Sabinów, na uroczystości ku czci Neptuna, opiekuna koni, zwane consualiami. Podczas jednego z przedstawień dokonał się podstęp znany odtąd jako porwanie Sabinek, które objęło wszystkie przybyłe, a niezamężne kobiety. Po wojnie która wybuchła pomiędzy Sabinami a Rzymianami przyjęto ugodę zgodnie z którą Romulus rządził Rzymem wraz z Sabinem Tytusem Tacjuszem. Zanim zmarł stworzył jeszcze trzy centurie rycerzy () i podzielił lud rzymski na trzydzieści kurii () nadając im imiona kobiet sabińskich. Według niektórych wersji tradycji rzymskiej został wzięty żywcem do nieba.
Numa Pompiliusz Po śmierci Romulusa kolejnym władcą Rzymu w trzecim roku XVII Olimpiady został pochodzący z miasta Kures Sabińczyk Numa Pompiliusz. Jego wybór został zatwierdzony przez Senat i uświęcony religijnie poprzez pomyślne wróżby.