Brał udział w I wojnie światowej. Od 25 lipca 1914 w Oddziale służb generała dyżurnego Stawki. Od sierpnia 1914 szef sztabu Dzikiej Dywizji. 10 września 1915 generał major. Od lutego 1916 szef sztabu 2 Korpusu Kawalerii, od 15 kwietnia 1917 generał kwatermistrz, od 12 maja 1917 I generalny kwatermistrz przy Najwyższym Naczelnym Dowódcy. W czerwcu 1917 dowódca 12 Dywizji Kawalerii, we wrześniu generał lejtnant i dowódca 26 Korpusu Armijnego. Od 9 września do 19 listopada 1917 dowódca 12 Armii. 14 listopada po rozbiciu Armii dowódca Frontu Północnego.
Uczestnik wojny domowej w Rosji. Latem 1918 w Armii Ochotniczej. Od 1 stycznia 1919 szef sztabu Kaukaskiej Armii Ochotniczej (dowódca gen. Piotr Wrangel), od maja Kaukaskiej Armii. W czasie choroby gen. Wrangla zastępował go. Od 27 czerwca do 29 listopada 1919 dowódca 5 Korpusu Kawalerii. Od 29 listopada 1919 do 30 maja 1920 w rezerwie dowódcy Zarządzie Dowodzenia Sił Zbrojnych Południa Rosji. Od kwietnia 1920 kierował pracami związanymi z obroną Perekopu i budową linii kolejowej Dżankoj - Juszuj. Od 22 maja do 17 września 1920 generał inspektor kawalerii Armii Rosyjskiej gen. Wrangla.