W okresie od grudnia 1949 do 1956 r. w strukturze ZBoWiD działali tzw. „księża patrioci”, którzy m.in. w Warszawie utworzyli liczącą kilkanaście osób Komisję Księży. W grudniu 1950 grupa 32 księży powołała do życia Główną Komisję Księży przy ZBoWiD, na czele której stał ks. kan. Edmund Konarski. Ich organem, od lutego 1950 był dwutygodnik „Głos Kapłana” kierowany przez ks. płk. Stanisława Zawadzkiego (członkiem utajnionej w obawie przed restrykcjami polskiej hierarchii kościelnej, redakcji był najprawdopodobniej m.in. znany międzywojenny działacz chrześcijańsko-narodowy ks. Czesław Oraczewski). Komisja skupiała lojalnych względem władzy księży. Jej głównym celem działalności była likwidacja organizacji kościelnej „Caritas”.
Prezesi Zarządu Głównego ZBoWiD gen. dyw. Franciszek Jóźwiak (1949-1956) gen. dyw. Janusz Zarzycki (1956-1964) gen. dyw. Mieczysław Moczar (1964-1972) Stanisław Wroński (1972-1980) płk w st. spocz. Włodzimierz Sokorski (1980-1983) gen. broni dr Józef Kamiński (1983-1990)
Prezesi Rady Naczelnej ZBoWiD Józef Cyrankiewicz (1949-1972) Piotr Jaroszewicz (1972-1980) gen. dyw. Mieczysław Moczar (1980-1983) prof. Henryk Jabłoński (1983-1990)
Honorowy Prezes Rady Naczelnej ZBoWiD Michał Żymierski (1985-1989)