Odpowiadał za rozwój organizacyjny partii w powiatach: janowskim, tomaszowskim, części powiatu lubartowskiego i puławskiego. W grudniu 1926 przeszedł do pracy w Komitecie Centralnym partii. 2 lipca 1927 wydał odezwę Do kół i członków NPCh w Lubelszczyźnie…. Był również wydawcą i redaktorem odpowiedzialnym jednodniówki Sierp (która ukazała się 5 czerwca 1927). Po delegalizacji Niezależnej Partii Chłopskiej wstąpił w 1927 w Lublinie do PPS-Lewicy. Od listopada 1926 do czerwca 1927 był jednym z pierwszych członków Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

Emigracja do ZSRR i uwięzienie Jesienią 1927 wyjechał do Związku Radzieckiego. Używał tam nazwiska Egon Bogdanowicz Sztern, i podjął pracę w Zakładach Chemicznych w Dzierżyńsku, a następnie od 1933 jako kierownik laboratorium chemicznego w Gorłówce. Został aresztowany na początku 1934, oskarżony o trockizm i skazany w marcu 1934. Przebywał w łagrze. Zmarł w styczniu 1943.

Został zrehabilitowany przez Okręgowy Trybunał Wojskowy w Woroneżu 26 stycznia 1957, po XX Zjeździe Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego.

Przypisy

Bibliografia