Po deklaracji niepodległości 11 marca 1990 roku problem polski przestał mieć znaczenie i sprawę zaczęto przeciągać, by wreszcie nigdy uchwały nie zrealizować.
Po styczniowej uchwale parlamentu litewskiego polscy liderzy powołali Radę Koordynacyjną dla utworzenia polskiej jednostki terytorialnej w składzie Litwy, na bazie dwóch rejonów (wileńskiego i solecznickiego). W skład Rady Koordynacyjnej wchodzili radni różnych szczebli – gminy, miasta, rejonu i deputowani republikańscy, a więc każdy z nich posiadał mandat społeczny. Z czasem licząca 60 osób Rada Koordynacyjna wyłoniła prezydium, w skład którego weszli deputowani do parlamentu Litwy.
Powołanie i upadek Polskiego Kraju Narodowo-Terytorialnego
Zobacz też autonomia autonomia regionalna Lauda Litwa Środkowa Litwini w znaczeniu historycznym Historia mniejszości polskiej na Litwie Polska Partia Praw Człowieka Polski Rejon Narodowo-Terytorialny Województwo wileńskie (I Rzeczpospolita) Województwo wileńskie (II Rzeczpospolita) Wileńszczyzna Ziemia Wileńska
Bibliografia
Linki zewnętrzne http://www.rp.pl/artykul/300970-Niespelnione-nadzieje.html http://www.rp.pl/artykul/314446-Kto-chcial-polskiej-autonomii-.html http://www.zakorzenienie.most.org.pl/za8/01.htm
Kategoria:Wileńszczyzna Kategoria:Historia Litwy Kategoria:Stosunki polsko-litewskie