Cimin Huiri (ur. 680, zm. 748; chiń. 慈愍慧日, pinyin Címǐn Huìrì; kor. 자민혜일 Chamin Hyeil; jap. Jimin Enichi; wiet. Từ Mẫn Huệ Nhật) – jeden z trzech najważniejszych mistrzów Szkoły Czystej Krainy okresu TangKenneth Chen. Buddhism in China. Str. 347.
Życiorys Cimin urodził się w 680 r. w okresie panowania cesarza Gaozu.
Jeszcze jako młody człowiek, zainspirowany przykładem pielgrzymki Yijinga (635–713) do Indii, w 702 r. udał się do tego kraju. Przybył tam w 704 r. drogą morską i przebywał do 716 r.
W czasie pobytu w Indiach Cimin pielgrzymował do świętych miejsc buddyjskich i przez 18 lat studiował filozofię buddyjską. Został także zainspirowany historiami o Amitabhie i Awalokiteśwarze i zdecydował poświęcić swoje życie propagowaniu nauk Czystej Krainy.
Po powrocie do Chin, przeciwnie do Yijinga, nie poświęcił się tłumaczeniu przywiezionych sutr, ale oddał się propagowaniu praktyk Szkoły Czystej Krainy. Wśród mas szerzył praktykę nianfo – recytowania imienia Buddy.