To było przyczyną otrzymania pośmiertnego tytułu od cesarza Xuanzonga – "Cimin" (Współczujący i Dobroczynny).
Zmarł w wieku 69 lat w 748 r.
Nauki Nauki Cimina można scharakteryzować trzema zasadniczymi punktami: Dopełnienie chanu (medytacji) i jiao (studiowania sutr) Harmonijna praktyka nianfo i medytacji chan Praktykowanie nianfo z moralnościąHeng-ching Shih. The Syncretism of Ch'an and Pure Land Buddhism. Str. 50
Był więc Cimin prekursorem synkretyzmu na gruncie buddyjskim. Wszystkie Dharmy buddyjskie są równe, stosują się do Takości i prowadzą do doskonałego oświecenia.
Jednak krytykował niektórych wyznawców chanu za odrzucenie wszelkich innych buddyjskich nauk i praktyk oraz uważanie, że wszystkie dharmy są puste. A skoro wszystkie dharmy są puste, pozbawione substancji, kto zatem rodzi się i umiera. Skoro wszystkie dharmy nie są substancjalne, nie ma żadnej cnoty do uprawiania, ani żadnego zła do usunięcia. Liczy się tylko medytacja chan, jako "dharma nieuwarunkowana".