Do dzisiaj część Isleños mówi po kastylijsku z akcentem charakterystycznym dla mieszkańców Wysp Kanaryjskich, który jest bardzo podobny do tego używanego przez ludność hiszpańskojęzyczną na Karaibach.

Pozostają także w kontaktach ze swoją dawną ojczyzną, między innymi poprzez coroczny festiwal ludowy „Caldo” na który przyjeżdżają mieszkańcy Wysp Kanaryjskich. Po niszczycielskim huraganie Katrina, rząd Wysp Kanaryjskich wspomógł finansowo odbudowę muzeum Isleños w St. Bernard Parish.

Społeczności Isleños, oprócz wymienionego wyżej St. Bernard Parish zamieszkują także Valenzuelę, Baratarię i Galveztown oraz tereny wokół nich. Zarówno Valenzuela, Barataria, Galveztown, jak i St. Bernard Parish znajdują się na terenie Luizjany.

Isleños w Portoryko Pierwsza fala migracji z Wysp Kanaryjskich do Portoryko miała miejsce w 1695, po niej zaś nastąpiły następne w latach – 1714, 1720, 1731 i 1797. Liczba osadników jest bardzo trudna do oszacowania, wielu uczonych uważa jednak że stanowili oni znaczną część chłopstwa w Portoryko. Zasiedlali oni także Kubę.