W 1953 wykonał polichromię kamienicy Gagatkiewicza na Rynku Starego Miasta 40 w Warszawie. Rok później namalował panneau w foyer Sali Kameralnej Filharmonii Narodowej. Ponadto wraz z Edwardem Kokoszką stworzył fryz w siedzibie Polskiej Akademii Nauk i plafon w teatrze dziecięcym w Pałacu Kultury i Nauki.

W latach 50. i wczesnych 60. XX wieku uprawiał malarstwo utrzymane głównie w konwencji socrealizmu. Spod jego pędzla wyszły m.in. portrety Stalina, Lenina, Dzierżyńskiego, Gomułki i Spychalskiego. W latach 60. uprawiał również malarstwo religijne i uczestniczył w wystawach sztuki sakralnej.

Wiele jego prac znajduje się w zbiorach m.in. warszawskiego Muzeum Wojska Polskiego i Muzeum Historycznego m.st. Warszawy.

Po śmierci został pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 3-1-15).

Wybrana twórczość Malarstwo Głowa Żyda, 1926 Gitarzysta, 1927 Wyłażący z ramy, 1927 Rzucewo, 1927 Niewidomy z dzbanem, 1928 Pogorzelcy lub Wygnańcy, 1928 Człowiek z rybą, 1929 Kobieta z palmą, lata 20. Portret pani W., 1930 Niania, 1931 Trzy gracje, 1931 Madonna kąpiąca, 1936 Mała gosposia, 1939

Odznaczenia Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955Lista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” ().)

Uwaga

Przypisy