Znajdować się tam miał też herb Imperium Rosyjskiego oraz wyobrażenie bogini zwycięstwa Nike na koniu, który swymi kopytami depcze węża. Pomysł został jednak odrzucony przez cesarza Mikołaja, który wyraźnie zaznaczył, że życzy sobie kolumny, a nie obelisku.

Projekt ostateczny thumb|250px|right|„Kolumna Aleksandrowska w trakcie budowy” (1832-1834), Grigorij Grigorijewicz Gagarin. mały|Kolumna Aleksandrowska na litografii Seweryna Oleszczyńskiego Auguste de Montferrand skreślił więc nowy plan monumentu. W swoim projekcie wzorował się na napoleońskiej Kolumnie Vendôme, znajdującej się w Paryżu oraz antycznej Kolumnie Trajana. Pojawiły się jednak pewne istotne różnice. Przede wszystkim sama Kolumna Aleksandrowska (nie licząc postumentu) miała być pozbawiona reliefów, odmiennie do swoich pierwowzorów. Na jej zwieńczeniu nie miała się też znajdować postać cesarza, lecz anioła. Mówi się jednak, że aniołowi temu Montferrand nadał rysy twarzy imperatora AleksandraMałek E., Stefanowicz-Maciaszek E., Petersburg. Miasto białych nocy, Kraków 2008, s. 127.. Projekt spodobał się cesarzowi Mikołajowi, który zatwierdził go i polecił rozpocząć prace nad budową pomnika.