W 1946 roku wzięła udział w plenerze artystycznym w Nowej Rudzie zorganizowanym dla studentów Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi. Kartki pocztowe z drzeworytami artystki, będących efektem pleneru, znajdują się w zbiorach Muzeum Ziemi Kłodzkiej. W latach 1954–1955 wyjeżdżała do Bułgarii. Z wykonanych tam szkiców powstał album drzeworytów Tyrnowo.

W roku 1960 w związku z wystawą indywidualna przebywała przez kilka miesięcy w Egipcie. Ponieważ w latach 60. brak było zainteresowania współpracą z nią ze strony wydawnictw polskich, zdecydowała się na współpracę z wydawnictwami z NRD. Wydanie Tristana i Izoldy Gottfrieda von Strassburga w języku niemieckim z ilustracjami Hiszpańskiej zostało uznane w 1961 za najpiękniejszą książkę roku.

Począwszy od roku 1965 zajęła się malarstwem ściennym, zwłaszcza w obiektach sakralnych. Współpracowała z architektem Władysławem Pieńkowskim.

Maria Hiszpańska-Neumann [...] kochała średniowiecze, czuła jego nastrój, anegdotę i dowcip. Z wielkim znawstwem posługiwała się realiami średniowiecza, o których wiadomości przekazała nam zarówno historia, jak i literatura. [...] Wśród minstrelów i wagantów, pokutników i „Rycerzy Okrągłego Stołu” czuła się swobodnie.

Prace swoje sygnowała rysunkiem myszki – symbol pochodzi od jej pseudonimu „Mysz”.