zorganizował walne zgromadzenie Polskiego Towarzystwa Historycznego we Wrocławiu, co stanowiło faktyczne obchody jubileuszu stulecia PTH, polskiej organizacji walczącej o swobodę badań naukowych oraz nieulegającej presji aktualnej polityki historycznej. Tak też to odczytała ówczesna władza, traktując to zgromadzenie jako jeden z elementów działalności antysocjalistycznej środowiska historycznego. W latach 1990–1993 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historycznego.
W ciągu swej kariery akademickiej wypromował 12 doktorów, spośród których kilkoro zostało profesorami: Bogdan Rok, Marek Szwaba, Jerzy Maroń, Wojciech Biliński, Gabriela Wąs, Krzysztof Sychowicz. O jego pozycji w polskim świecie naukowym świadczy członkostwo Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, udział we władzach Polskiego Towarzystwa Historycznego (prezes oddziału, członek zarządu głównego), Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego i Dolnośląskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego.
Zmarł 1 października 2017. 7 października 2017 został pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. mały|Grób prof. Krystyna Matwijowskiego na Cmentarzu Grabiszyńskim