Zwracano uwagę na uściślanie metod badawczych w językoznawstwie i na konieczność zastosowania logiki i matematyki w badaniach językoznawczych.

Znaczenie szkoły kazańskiej Prace lingwistyczne przedstawicieli szkoły kazańskiej, pisane przeważnie w językach słowiańskich, przez długi czas pozostawały nieznane. Jednak wywarły one znaczny wpływ na późniejsze kierunki językoznawcze. Były inspiracją dla Ferdynanda de Saussure`a, uważanego za twórcę językoznawstwa strukturalnego. Dotyczy to również zapowiedzi dekompozycji fonemu na mniejsze części. Tę myśl rozwinął później Roman Jakobson i fonologia generatywna w postaci teorii cech dystynktywnych. Wywarły również wpływ na szkołę praską, a nawet na językoznawstwo japońskie.

Ze względnego zapomnienia wydobyły osiągnięcia szkoły kazańskiej nowe tłumaczenia i wydania prac Kruszewskiego i Baudouina de Courtenay w latach 60. XX wieku oraz rosnąca liczba opracowań krytycznych doceniających wyniki i wpływy szkoły kazańskiej. Wpływy szkoły kazańskiej mimo ograniczeń językowych dały się odczuć za pośrednictwem de Saussure`a, Trubieckoja, Meilleta i Jakobsona. Prace Kruszewskiego i wykłady Baudouina de Courtenay znane były współczesnym, choć nie zawsze były honorowane„Phonology in the Twentieth Century: Theories of Rules and Theories of Representations”;