W styczniu 1821 zmarł hospodar wołoski Aleksander Suțu, który był jednym z głównych przeciwników powstania. Śmierć ta stanowiła sygnał do rozpoczęcia powstania. Stosownie do porozumienia z Filiki Eteria władzę na Wołoszczyźnie objął trzyosobowy komitet bojarski, który rzucił hasło powstania. Tudorowi Vladimirescu nakazano rozpoczęcie działań w celu pozyskania poparcia wśród chłopów, spodziewano się też wkroczenia z Rosji sił Filiki Eteria. Wypadki jednak natychmiast wymknęły się spod kontroli kierownictwu. Vladimirescu wbrew oczekiwaniom mocodawców głosił przede wszystkim hasła społeczne i nawoływał do walki z bojarami i fanariotami we współpracy z Filiki Eteria, a jednocześnie deklarował, że nie jest przeciwnikiem zwierzchnictwa tureckiego. Ruch chłopski niemal natychmiast objął całą Oltenię, a chłopi zaczęli wystąpienia przeciwko lokalnym bojarom. Komitet bojarski z Bukaresztu, przerażony rozwojem wypadków, oczekiwał na wkroczenie oddziałów Filiki Eteria i poparcie Rosji, ale hasła społeczne Vladimirescu wywołały potępienie powstania przez konferencję Świętego Przymierza, przez co car nie tylko odmówił poparcia bojarom, ale także nie wsparł Filiki Eteria.