W efekcie komitet bojarski rozwiązał się. Nowym hospodarem wołoskim został w lutym 1821 fanariota Scarlat Callimachi. Jednocześnie oddziały Filiki Eteria pod dowództwem Aleksandra Ipsilantisa wkroczyły do Mołdawii. Ipsilanti zajął w porozumieniu z hospodarem mołdawskim Michałem Suțu Jassy, gdzie wymordowano Turków. Wydał też tutaj odezwę do ludności rumuńskiej i zaczął organizowanie oddziałów zbrojnych. Jednak rekwizycje, do których musiał się uciekać, a także brak pomocy rosyjskiej, doprowadziły do odstępowania od Ipsilantisa wielu jego wcześniejszych bojarskich sojuszników (m.in. hospodar został zmuszony do ustąpienia z tronu, a wielu bojarów wyjechało z kraju).
W marcu Vladimirescu opuścił Oltenię i zajął Bukareszt. Próbował także rozszerzyć zasięg swoich wpływów na Mołdawię, jednak bez powodzenia. Już wtedy zaczęły się pojawiać nieporozumienia między ruchem Vladimirescu a Filiki Heteria. Ipsilanti wkroczył na Wołoszczyznę, wezwany przez część bojarów do zajęcia Bukaresztu – do tego nie dopuścił jednak Vladimirescu.