thumb|250px|Kwitnąca A. caven w ogrodzie botanicznym Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley Acacia caven – gatunek drzewa lub krzewu liściastego z rodziny bobowatych, występujący w Argentynie, Boliwii, Chile, Paragwaju, Urugwaju i południowej Brazylii.
Morfologia Pokrój Niskie drzewo lub krzew o formie rozłożystej. Osiąga wysokość do 7–10 metrów, choć zwykle jest niższa (2–6 m). Występuje pojedynczo lub w płatach zwanych espinillares. Kora ciemnobrązowa. Liście Dość trwałe (opadają dopiero podczas zimy), pierzaste (3–10 par listków podzielonych na 11–26 par blaszek w liściu) o długości od 4 do 5 cm z listkami o długości 12–22 mm leżącymi co ok. 0,1 cm. Barwa liści jasnozielona. Przylistki w postaci lekko omszonych, czerwonobrązowych, jaśniejących i szarzejących z wiekiem cierni o długości 30(50) mm. Ogonki liściowe o długości 5–11 mm z pojedynczym, bezszypułkowym gruczołem. Kwiaty Jasnożółte, kuliste, około 1,5 cm średnicy. Bezszypułkowe, zebrane w kwiatostany. Szypułki kwiatostanów omszone o długości 6–11(16) mm. Podsadki cztero- lub pięciodzielne, trwałe. Kielich i korona pięciodzielne. Powabnią są skupiska pręcików. Kwitnienie od czerwca do listopada. Owoce Strąki o barwie czarnej lub ciemnobrązowej. Okrągłe w przekroju, proste, skórzaste. O długości ok.