5 cm. Gatunki podobne Vachellia farnesiana (gatunki są łączone przez niektórych systematyków), różnica polega głównie na budowie gruczołu na ogonku liściowym.
Biologia i ekologia Siedlisko Miejsca nasłonecznione. Gleby o odczynie od kwaśnego do lekko zasadowego. Występuje w obszarach o klimacie śródziemnomorskim i gorącym, może wytrzymać długie okresy suszy. Jest gatunkiem ekspansywnym na obszarach przekształconych przez człowieka.
Gatunek jest bardzo rozpowszechniony w argentyńskiej prowincji Entre Ríos, gdzie rośnie na terenach zalewowych. Te aluwialne lasy nazywane są espinal, przy czym nazwą tą określane są różnego typu kolczaste zbiorowiska w krajach hiszpańskojęzycznych. Suche lasy budowane przez A. caven i Celtis spinosa wchodzące w skład nadrzecznego espinalu nazywane są również espinillares. W suchszych rejonach środkowej Argentyny wraz z innymi gatunkami tworzy kolczaste niskie lasy i zarośla espinales. Spotykany jest również na pampie, a w Andach występuje do wysokości 3200 m n.p.m.. W Chile gatunek ten jest dominantem sawannowej formacji espinal (innej niż espinal znad Parany) i wchodzi w skład innych odmian matorralu, np.