Język zagrożony wymarciem – język wykazujący spadek liczby użytkowników, zwłaszcza wśród młodego pokolenia, co w bliższej lub dalszej przyszłości grozi jego zaniknięciem. Język jest uważany za „bezpieczny”, jeżeli istnieje duże prawdopodobieństwo, że dzieci społeczności mówiącej nim będą się nim posługiwały za 100 lat, „zagrożony”, jeżeli prawdopodobieństwo to jest niewielkie, i „wymierający”, jeżeli młode pokolenie użytkowników języka aktualnie się nim nie posługuje.
UNESCO stworzyło pięciostopniową skalę służącą do oceny stopnia zagrożenia, biorąc pod uwagę przede wszystkim proces przekazywania języka następnym pokoleniomLanguage Endangerment. Inne czynniki to: liczba osób posługujących się danym językiem, zakres użycia związany z możliwością sprostania wymogom nowoczesności, emocjonalne nastawienie użytkowników do swojego języka itp.
Obecnie języki zagrożone dzielą się według kryteriów Atlasu języków zagrożonych UNESCO na cztery grupyUNESCO Culture Sector - Intangible Heritage - 2003 Convention : UNESCO Atlas of the World’s Languages in Danger.