Na mocy dekretu Naczelnego Wodza Wojska Polskiego z dnia 15 lipca 1920Był to dekret marszałka Józefa Piłsudskiego o sygnaturze L. 2207. został zatwierdzony, jako oficer 9 pp Leg., z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora w piechocie. Od sierpnia 1920 dowodził batalionem zapasowym 9 pp Leg.
Na dzień 1 czerwca 1921 r., pozostając w randze majora, nadal pełnił służbę w 9 pp Legionów. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dniem 3 maja 1922 (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w tymże stopniu (majora) ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 411. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zarówno wówczas, jak i przez pięć następnych lat, pozostawał oficerem 9 pułku piechoty Leg., w którym zajmował stanowisko dowódcy III batalionu. W roku 1923 zajmował 388. lokatę na liście starszeństwa majorów piechoty, a w rok później była to już 187. lokata. W tym czasie odznaczony był już czterokrotnie Krzyżem Walecznych. W okresie od 1 maja do 2 sierpnia 1924 przebywał na kursie dla dowódców pułków w Grupie.