Z powodu awarii odpadły wszystkie Mark II, co gorsza dla Forda, zespół Ferrari zajął całe podium w tym wyścigu.
GT40 Mark III Mark III jest wersją drogową Forda GT40. Samochód ten posiadał cztery światła przednie, tył został poszerzony aby zapewnić miejsce bagażowe. Napędzała go jednostka o mniejszej pojemności i mocy niż Mark II (4.7-litrowe V8 o mocy 335 koni mechanicznych).
J-Car Prace nad pierwszym J-Car zostały ukończone w marcu 1966 i od razu ustanowił najlepszy czas okrążenia na torze w Le Mans. Ważył on 1210 kilogramów, i był lżejszy od wersji Mark II o 140 kilogramów. Zbudowano drugi model J-Car, który miał wystartować na torze w Riverside, za kierownicą którego miał usiąść Ken Miles, jednak podczas testów na torze Riverside auto to wpadło w poślizg na najszybszej części toru. Podwozie o strukturze „honeycomb” złamało się w trakcie uderzenia, pojazd stanął w płomieniach, a Ken Miles zginął w wypadku. Stwierdzono, że unikalna aerodynamika samochodu o charakterystyce podobnej do vana unosiła ten samochód przy większych prędkościach. Na bazie tego modelu J-Car powstały dwie inne wersje: Mark IV oraz G7A.