Członek i aktywny uczestnik krajowych i międzynarodowych organizacji naukowych oraz konferencji. Powoływany jako ekspert do komisji rządowych (m.in. ds. utworzenia sądów ubezpieczeń społecznych, ds. reformy aplikacji adwokackiej, ds. podziału administracyjnego państwa).

Pod koniec lat 30. zaangażował się w działalność polskiego ruchu demokratycznego, był członkiem Klubu Demokratycznego w Krakowie (1937–1939) oraz sekretarzem Rady Naczelnej Stronnictwa Demokratycznego.

II wojna światowa W sierpniu 1939 został zmobilizowany i we wrześniu w stopniu porucznika piechoty walczył w wojnie obronnej Polski. Internowany w Rumunii przedostał się do Francji i zgłosił się do Armii Polskiej.

Po agresji Niemiec na Francję jako zastępca dowódcy kompanii w 2 Pułku Grenadierów Wielkopolskich walczył w Lotaryngii i pod Lagarde. Wielokrotnie ranny dostał się do niewoli niemieckiej i od 2 lipca 1940 do 9 maja 1945 przebywał w Oflagu XVIIA w Edelbach pod Wiedniem. W niewoli zorganizował (wraz z oficerami francuskimi) studia prawno-polityczne na poziomie uniwersyteckim. Napisał tam trzytomowe dzieło pt. Instytucje prawa administracyjnego.