Sebastian Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża, (ur. w XVI w., zm. 18 kwietnia 1558) – urzędnik dworski i ziemski w I Rzeczypospolitej.

thumb|right|240px|Epitafium starosty sanockiego Sebastiana Lubomirskiego z kościoła pw. Michała Archanioła (1558) przeniesiona następnie do kościoła Przemienienia Pańskiego w Sanoku Był synem Feliksa Lubomirskiego (zm. w 1533 w Sławkowicach), właściciel dóbr Sławkowice i Zabłocie, oraz Beaty Jaweckiej Czerny (córka Mikołaja Czernego). Jego braćmi byli: Stanisław (zm. 1585, dziedzic dóbr ojcowskich), Jakub (zm. 1553, duchowny, zarządca klasztoru klarysek w Starym Sączu), Piotr (zm. po 1560, proboszcz w Żabnie) i Wawrzyniec (zm. po 1547, dworzanin królewski).

W 1526 był pierwszy raz wzmiankowany, jako sprawujący urząd notariusza publicznego oficjała krakowskiego Jakuba Erciszewskiego. Przed 1539 objął funkcję dworzanina królewskiegoUrzędnicy województwa krakowskiego XVI–XVIII wieku. Spisy. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 238.. Od 1550 do 1558 był podstolim koronnym, w 1551 stolnikiem nadwornym koronnym, od 1553 do 1558 starostą grodowym sanockim, od 1557 do 1558 stolnikiem krakowskim.