W 1550 otrzymał 100 grzywien z Żup Wielickich. Przejął po Pawle Mruku majątki Sieciechowice oraz części w miejscowościach Niedomice i Glew. W 1557 założył prywatną miejscowość Przyłęk. Jako starosta wręczał m.in. dokumenty lokacyjne na terenie sanockim, jak np. dla wsi Przełęki (obecnie Prełuki) z dnia 23 stycznia 1557 r., Maniowa z 1554.
Majątek po zmarłym w 1558 Sebastianie Lubomirskim odziedziczył jego bratanek i imiennik, Sebastian Lubomirski (ur. ok. 1546 – zm. 1613), kasztelan wojnicki (od 1603 r.), starosta sandomierski, który dzięki spadkowi mógł studiować na Uniwersytecie w Lipsku (1559 – 1560).
Renesansowa płyta nagrobna z płaskorzeźbą rycerską starosty sanockiego Sebastiana Lubomirskiego z 1558 roku pierwotnie była umieszczona w nieistniejącym już kościele św. Michała Archanioła w Sanoku. Po przeniesieniu znajduje się prawej nawie kościoła Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
Przypisy