W 1394 ponownie odnotowano Wojciecha, którego odmiejscowe nazwisko błędnie zapisano Sparski, zamiast Psarski. Toczył on w tym roku spór sądowy z kmieciami podlegającymi komandorii joannitów poznańskich. W 1394 Wojciech Psarski poręczył za swojego szwagra Jurę z Chojnicy i Bielaw. W 1400 Wojciech był w sporze sądowym z sędzią kaliskim Mikołajem z Wenecji (także właścicielem Chomiąży i Kiekrza), zwanym „Krwawym Diabłem”. W 1409 Wojciech Suczka Psarski toczył proces z Wojciechem Lulińskim z Lulina oraz z Mikołajem Baworowskim o kwotę 100 grzywien. W 1424 starosta generalny Wielkopolski Sędziwój z Ostroroga oznajmił, że Wojciech Suczka niegdyś z Psarski zrzekł się na rzecz Chwaliboga, Michała i Szczepana braci z Chyb posagu, który otrzymała od jego zmarłego ojca Piotra Suczki jego siostra Anna żona Jury z Chojnicy oraz Bielaw. Wojciech przekazał ów posag braciom z Chyb z tytułu długów, które u nich zaciągnął. W 1434 po śmierci króla polskiego Władysława II Jagiełły jego następca Władysław III Warneńczyk nakazał zawiesić terminy sądowe tegoż Wojciecha Suczki, który wraz z królem udał się do Halicza na zjazd z wojewodą mołdawskim .