Przedstawiciele sześciu najstarszych biskupstw francuskich tradycyjnie otrzymywali tytuł parów Francji i uczestniczyli w ceremonii sakry.
Szlachta Szlachta francuska w pierwotnym znaczeniu oznaczała osoby związane z wojskiem i prowadzeniem wojen, z których wyodrębniła się warstwa rodów szlachetnego pochodzenia (wykazujących się w przeszłości zasługami w obronie kraju), dla których zarezerwowane były najwyższe urzędy wojskowe i cywilne. Osobną warstwa była szlachta urzędnicza (noblesse de robe).
Stan trzeci
Prawa fundamentalne zaliczały do stanu trzeciego wszystkie osoby i instytucje, jakie nie przynależały do pozostałych stanów. We Francji metropolitalnej nie istniało niewolnictwo.
Król stanowi osobną instytucję, stojącą ponad stanami - nie jest bezpośrednim zwierzchnikiem żadnego z trzech stanów.
Pochodzenie praw fundamentalnych Początkiem monarchii francuskiej był chrzest Chlodwiga i jego ślub z księżniczką Klotyldą. To od tego momentu wywodzone były prawa fundamentalne, opierające się na następujących podstawach: wybór Chlodwiga na suwerena przez szlachtę (wojowników) i wspieranie go, udział kleru w integracji dziedzictwa rzymskiego w państwie Chlodwiga, zjednoczenie społeczne wokół Chlodwiga.
Prawa fundamentalne miały służyć zachowaniu monarchii w dotychczasowym kształcie i jej utrwaleniu.