Studiując w Madrasie podczas odwiedzin w rodzinnym domu, odczuwa czasem pokusę, by skonfrontować wujaszka z tajemnicą zła, ale jego radość rozbraja go. Nigdy nie pyta go o swoich rodziców i o odziedziczony po nich majątek. Gdy pewnego dnia wujaszek umiera, bohater otrzymuje cały jego dobytek. Wśród odziedziczonych rzeczy jest lakierowana szkatułka z obrazkiem smoka. Z Birmy.
Annamalai Narrator opowiada, że dostał właśnie kartkę pocztową po tamilsku podpisaną przez Annamalai. Przez 15 lat Annamalai będąc jego ogrodnikiem troszczył się o ogród, dom i o samego narratora opowiadania. Teraz ze swojej wioski żaląc się na nieurodzaj, głód i choroby prosi go o pieniądze. Narratora ogarniają wątpliwości. Annamalai nie umiał pisać, składał podpis przyciskając kciuk. Kto wie, czy jeszcze żyje. Może to jego obciążony wielodzietną rodziną szwagier chce wyciągnąć pieniądze? thumb| Pocztówka wywołała w nim wspomnienia Annamalai opowiadającego tęsknie, jak się jedzie do jego wioski. Przez Trichy, Villipuram, Katpadi. Pociągami, z przesiadkami, wozem zaprzężonym w woły, piechotą. Zobaczył znów przed sobą Annamalai przekonującego go, by nie wywieszał na furtce swego nazwiska. W jego odczuciu nazwisko to sprawa natury delikatnej.