Zahumle również Zahumlje, Hum – państwo plemienne Zahumlan zamieszkujących w serbskiej Dalmacji w dorzeczu rzeki Neretwy, powstałe na przełomie VIII i IX wieku. W XV wieku tereny Zahumla zaczęto określać nazwą Hercegowina.
Dzieje Zahumla thumb|350 px|Zahumle w IX-X wieku Nazwa państwa pochodzi od nazwy plemienia, oznaczającej lud żyjący za hlumem - humem (Chełmem – górą). Została utworzona przez Serbów zagorskich, sąsiadujących z Zahumlanami od północy przez góry Dynarskie. Na zachodzie Zahumle graniczyło z Chorwacją i plemieniem Narentan, na wschodzie z Trawunią. Władcy Zahumla bardzo wcześnie zerwali związki z Serbią zagorską. Ośrodkiem państwa od początku był Ston.
W II połowie IX wieku za namową cesarza bizantyńskiego Bazylego I, który dzięki udanej akcji morskiej w obronie Dubrownika zyskał pewne wpływy w serbskich państwach Dalmacji, okupione zresztą hojną daniną w złocie, książę Zahumla ochrzcił się, zezwalając na akcję chrystianizacyjną wśród swoich poddanych. Ewangelizację Zahumlan prowadzili kapłani łacińscy i greccy z miast bizantyńskich w Dalmacji. Po 889 roku dołączyli do nich wykupieni przez posła bizantyńskiego w Wenecji uczniowie arcybiskupa Moraw Metodego, przynosząc znajomość alfabetu głagolickiego i słowiańskie księgi liturgiczne.