Dla utrwalenia dzieła chrystianizacji zostało powołane biskupstwo w Stonie.
Na początku X wieku książę serbski Piotr Gojniković władający leżącą na południowy wschód od Humu, Trawunią podporządkował swej władzy również ziemie Narentan i podjął próbę zawładnięcia okrążonym z trzech stron Zahumlem. Książę Zahumla Michał Wyszewic, sprzymierzył się z carem bułgarskim Symeonem I informując go o tworzącym się za namową Bizancjum antybułgarskim sojuszu serbsko-węgierskim. Po 917 roku Symeon najechał niespodziewanie Serbię i zrzucił z tronu Piotra Gojnikowicia, a Serbię i podległe jej Trawunię i Duklę podporządkował Bułgarii. Po śmierci Symeona I książę serbski Czasław Klonimirović odbudował wprawdzie dawną potęgę Serbii, nie zagroził już jednak Michałowi, który po śmierci bułgarskiego cara przezornie zawarł sojusz z Bizancjum i został przez cesarza mianowany patrycjuszem i konsulem. Po śmierci Czasława około 950 roku Dukla i Trawunia wyzwoliły się spod władzy serbskiej, a terytorium Serbii zagorskiej rozpadło się na szereg żupanii, które w roku 998 podporządkował sobie car Samuel Komitopul.