Nadwozie i zawieszenie Jednym z głównych powodów, dla którego Williams FW14B odnosił wiele sukcesów, było zaawansowane użycie systemów elektronicznych. Szczególnie rozwinięty był system aktywnego zawieszenia, który dawał Williamsowi przewagę nad nieco bardziej konwencjonalnym McLarenem MP4/7A. Podczas procesu projektowania modelu MP4/8 inżynierowie opracowali od zera wiele z tych systemów. Znajdowały się one w nadwoziu monocoqueowym, wykonanym z włókna węglowego o strukturze plastra miodu, które było ewolucją tego stosowanego w samochodzie z 1992 roku. Od poprzednika MP4/8 różnił się między innymi podniesionym tzw. pedal boksem i użyciem deflektorów pionowych za przednim zawieszeniem, a także zmniejszonym rozstawem osi. Samochód – w przeciwieństwie do konkurentów, jak na przykład Benettona B193 czy Ferrari F93A, nie był wyposażony w podpórki służące podniesieniu nosa.