Papieskie potwierdzenie od zgromadzenia plenarnego nadeszło 12 lipca 1975 roku; 3 października 1975 roku papież Paweł VI upoważnił do promulgacji dekretu o heroiczności cnót.

Cud rozważany do beatyfikacji Bartolo (przepisy w tej sprawie uległy zmianie, tak że wymagany był tylko jeden cud zamiast dwóch) to uzdrowienie, które nastąpiło 4 kwietnia 1943 r. w Baronissi, w prowincji Salerno, Carmeli Camera, matki cierpiącej na zespół zapalenia jelit, ciężką i przewlekłą anemię oraz kamienie żółciowe. Diecezjalne dochodzenie w sprawie domniemanego cudu zostało przeprowadzone w 1945 roku, ale zostało potwierdzone 24 października 1975 roku. Rada Lekarska Kongregacji ds. Kanonizacji orzekła 24 października 1975 roku, że nie da się wyjaśnić tego wydarzenia według ówczesnej wiedzy naukowej.

10 kwietnia 1978 roku urzędnicy i konsultorzy Kongregacji ds. Kanonizacji opowiedzieli się za związkiem między domniemanym cudownym wydarzeniem a wstawiennictwem Bartłomieja;