Śmierć Jacksona zmusiła gen. Roberta E. Lee do przeorganizowania armii i mianowania A.P. Hilla dowódcą nowo utworzonego III Korpusu. Pender, mający wówczas 29 lat, został awansowany na generała dywizji. Jego postawa była bardzo dobrze oceniana przez przełożonych. Lee pisał do prezydenta Davisa Pender jest doskonałym oficerem, oddanym, przedsiębiorczym i odważnym; jego działania są widoczne w każdej bitwie i, jak mniemam, w każdej z nich był raniony.Official Records, Seria I, tom XXV, część II, roz. XXXVII, s. 811.
Śmierć Obiecująca kariera Pendera zakończyła się pod Gettysburgiem. 1 lipca 1863 r. jego dywizja ruszyła na pomoc dywizji Henry’ego Hetha poprzez Chambersburg Pike, kierując się na Gettysburg. Heth napotkał mocniejszy niż przypuszczał opór I Korpusu Unii i został odparty podczas pierwszego ataku. Co niezwykle, Pender nie zaszarżował, by pomóc Hethowi, a zajął pozycje na Herr Ridge i oczekiwał na rozwój wydarzeń. Przy drugim natarciu Hill zażądał, aby Pender wsparł Hetha, jednakże ten odmówił przyjęcia pomocy i ponownie dywizja młodego generała pozostała w tyle. Heth uderzył na linie wojsk federalnych ustawione na grani McPhersona i ponownie został odparty. Raniony, nie mógł prosić o pomoc Pendera, którą wcześniej odrzucił.