Książę Michał utracił władzę nad Raszką i musiał przy pomocy floty weneckiej uwalniać syna Konstantyna Bodina, uwięzionego przez Bizantyńczyków w odległej Antiochii.
Po tym doświadczeniu Michał zaczął szukać sojuszników w walce z Bizancjum. Uzyskał poparcie papieża i jego lenników Normanów włoskich. W 1077 roku papież Grzegorz VII przysłał mu insygnia koronacyjne. Tak doszło do utworzenia pierwszego królestwa na ziemiach serbskich. Michał, a potem jego syn Konstantyn Bodin, zabiegali o utworzenie niezależnej od Dubrownika czy Splitu katolickiej metropolii kościelnej z ośrodkiem w Barze. Wśród duchowieństwa Zety i w miastach górnej Dalmacji dominowała kultura łacińska. Nawet powstały w języku słowiańskim żywot świętego Jana Włodzimierza, został w XI wieku przełożony na łacinę. Kościół Zety został w 1051 roku objęty reformą przyjętą na synodzie lateraneńskim, co umacniało jedność i odrębność młodego królestwa.