Taafe go dość lekceważy, ale miał do niego sympatięKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t.2, oprac. Antoni Knot, Kraków 1957, s. 130-131. Swoją politykę wobec Galicji prowadził samodzielnie nie zawsze konsultując swoje posunięcia z kierownictwem Koła Polskiego. Ustąpił z funkcji w wyniku obalenia rządu Taafego.
Był posłem do galicyjskiego Sejmu Krajowego IV kadencji (10 marca 1881 – 21 października 1882), V kadencji (15 września 1883 – 26 stycznia 1889), VI kadencji (10 października 1889 – 17 lutego 1894), VII kadencji (28 grudnia 1895 – 9 lipca 1901), VIII kadencji (28 grudnia 1901 – 12 października 1907)Stanisław Grodziski: Sejm Krajowy galicyjski 1861-1914. Warszawa 1993. .. Wybierany był z kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 13 (Kosów-Kuty). Po raz pierwszy uzyskał mandat w wyborach uzupełniających po rezygnacji Ludwika Buszyńskiego. Był także posłem do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (30 stycznia 1889 – 23 stycznia 1891) i VIII kadencji (9 kwietnia 1891 – 22 stycznia 1897)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996,. Wybierany w kurii I (wielkiej własności) z okręgu wyborczego nr 12 (Lwów-Gródek), po raz pierwszy został wybrany po rezygnacji Stanisława Starzyńskiego.