Jednakże nigdy zamek nie został zdobyty przez żadnego najeźdźcę.
Architektura Położona na wysokim wzgórzu budowla założona była na planie podkowy o wymiarach 80x25 m. Grubość murów dochodziła do 2 m, a miejscami nawet je przekraczała. Około 1614 r. powstał murowany zamek w stylu renesansowym z attykami. Wtedy to nastąpił podział na zamek wyższy i niższy. Niższy to ten zbudowany przez Jana Sz. Herburta. Znajdują się w nim na ścianach freski z alegorią cnót obywatelskich. W 1784 r. Anna Białogłowska zezwoliła na rozebranie południowej części murów zamkowych i wykorzystanie odzyskanego materiału przy budowie monastyru bazylianów. Pod koniec XVIII w. opuszczona budowla niszczała i popadała w ruinę. W 1890 r. zaczęto rozbierać pozostałą część, lecz interwencja austriackich konserwatorów zapobiegła temu i północną stronę udało się uratować.Do dzisiaj z zamku pozostał bastion z bramą wjazdową i fragmenty murów.
Przypisy
Bibliografia Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa, 1880–1902, s. 72-75.
Linki zewnętrzne
Zamek Herburt koło Dobromila Archiwalne widoki zamku w bibliotece Polona Zamek Herburtów na filmie z drona.
Kategoria:Fortece I Rzeczypospolitej Kategoria:Zamki Herburtów Zamek Herburt koło Dobromila Kategoria:Ruiny zamków obwodu lwowskiego