W pozostałych trzech wyścigach sezonu zdobył jeszcze jedno pole position, a także dwukrotnie dojeżdżał do mety na drugiej pozycji, a swój czwarty rok w niemieckiej serii zakończył na piątej pozycji w klasyfikacji generalnej.

Po mniej udanym sezonie 2005, w którym jego najlepszym rezultatem było piąte miejsce na Norisringu, podczas szóstej i siódmej rundy sezonu 2006 zdobył kolejne w karierze podia, obydwa za trzecie miejsce. W ósmej rundzie, na Circuit de Catalunya, w której po raz czwarty w karierze startował z pole position, zdobył swoje pierwsze zwycięstwo w DTM.

Po czwartym wyścigu sezonu 2007, który ukończył na drugim miejscu, został liderem klasyfikacji generalnej, lecz stracił prowadzenie na rzecz Bernda Schneidera i Mattiasa Ekströma po kolejnym wyścigu, którego nie ukończył z powodu kolizji z Susie Stoddart i Paulem di Restą. Kolejne dwa zwycięstwa odniósł w siódmej i ósmej rundzie, a sezon ukończył ostatecznie na trzecim miejscu, co jest jego najlepszym rezultatem w dotychczasowej karierze. W sezonie 2008 na podium stawał raz, natomiast w 2009 roku, obok trzech ostatnich miejsc na podium, na Nürburgringu zdobył czwarte zwycięstwo w karierze.

Sezon 2010 był mniej udany. Zakończył go na 8 miejscu, punktując 8 razy, jednak nie stojąc na podium ani razu.