Émile Henry (ur. 26 września 1872 w Barcelonie, zm. 21 maja 1894 w Paryżu) – francuski anarchista. Organizator dwóch zamachów bombowych w Paryżu, skazany na śmierć i zgilotynowany.
Pochodził z rodziny o lewicowych tradycjach, jego ojciec uczestniczył w Komunie Paryskiej i został za to zaocznie skazany na śmierć. Zdołał jednak uciec do Hiszpanii, skąd wrócił dopiero po ogłoszeniu w 1882 amnestii. Brat Émile'a, Jean Charles, również był działaczem anarchistycznym.
Henry był znakomitym uczniem w szkole średniej, nie zdał jednak egzaminów wstępnych na paryską politechnikę. Nie był zrzeszony w żadnej organizacji anarchistycznej, choć otwarcie sympatyzował z tym ruchem. 8 listopada 1892 podłożył bombę w komisariacie policji przy ul. Bons-Enfants. Eksplozja zabiła wówczas 5 osób. 12 lutego 1894 wieczorem dokonał kolejnego zamachu w kawiarni Terminus, zabijając jedną osobę i raniąc ok. 20. Henry, po pościgu, został schwytany przez policjanta.