Tytus Świderski (ur. 1843 w Słonimie, zm. 25 lutego 1880 w Krakowie) – polski historyk i historyk literatury, nauczyciel gimnazjalny.

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej, był synem Onufrego, nauczyciela w Mińsku. Tamże zdał maturę (1862). Studiował przez rok na wydziale matematyczno-fizycznym Uniwersytetu Petersburskiego, w 1863 przeniósł się do Warszawy; był słuchaczem Wydziału Filozoficzno-Historycznego Szkoły Głównej i takich profesorów, jak historycy Józef Kazimierz Plebański i Adolf Pawiński czy filolodzy Józef Przyborowski i Aleksander Tyszyński. Studia uwieńczył w 1869 rozprawą historyczną O założeniu pierwszych biskupstw w Polsce.

W latach 1870–1872 uczył języków klasycznych w gimnazjum rosyjskim w Lublinie, w latach 1872–1873 w gimnazjum w Łomży. Jako unita poddawany był presji przejścia na prawosławie;