Ponieważ nie wydaje się prawdopodobne, by Michał I podjął akcję zbrojną przeciw Zahumlu krótko po zawarciu układu z Bizancjum, ziemie te zostały mu najprawdopodobniej przyznane przez cesarza po bezpotomnej śmierci Ljutowida, być może wraz z tytułem protospatara.
thumb|Zeta około 1050 roku Autor glos do Kontynuatora Skylitzesa podaje, że Michał I rezydował w Kotorze i Prapratnie. Dbał o rozwój ośrodków władzy książęcej, wspierając stołeczne grody, będące jednocześnie zamkami i dworami (curia) książęcymi, oprócz wyżej wymienionych również w Prevalce nad zatoką kotorską, a być może także w Skadarze.
Schizma kościelna przypadająca na początek 1054 roku wzmocniła wpływy Rzymu na Bałkanach. Michał podjął starania o utworzenie arcybiskupstwa serbskiego wskazując na znaczną odległość Zety od arcybiskupstwa w Splicie oraz na tradycje arcybiskupstwa duklańskiego. Nie osiągnął jednak sukcesu.