Gabriela Münter lata 1915-1920 spędziła w Skandynawii. Po roku 1920 przebywała na przemian w Kolonii, Monachium i Murnau, w 1925 zamieszkała w Berlinie. W 1931 powróciła do Murnau wraz z nowym towarzyszem życia, historykiem sztuki Johannesem Eichnerem. Malowała głównie kwiaty, ale też obrazy abstrakcyjne. Zaliczona przez władze hitlerowskie do „artystów zdegenerowanych” wycofała się z życia publicznego.
Po II wojnie światowej Gabriela Münter zorganizowała w 1949 roku w Monachium wystawę retrospektywną grupy „Błękitny Jeździec”. Na osiemdziesięciolecie urodzin ofiarowała miastu Monachium kolekcję dzieł własnych oraz 80 obrazów Kandinskiego i innych członków „Błękitnego Jeźdźca”, uratowanych przez nią przed akcją konfiskat „sztuki zdegenerowanej” w roku 1937. Zbiory zostały wystawione w Miejskiej Galerii w Domu Lenbacha (Städtische Galerie im Lenbachhaus).
Bibliografia Erich Pfeiffer-Belli, Gabriele Münter. Zeichnungen und Aquarelle, Berlin 1979 Annegret Hoberg i Helmut Friedel (wyd.:), Gabriele Münter 1877-1962. Retrospektive, Städtische Galerie im Lenbachhaus, Monachium 1992 Annegret Hoberg, Wassily Kandinsky und Gabriele Münter in Murnau und Kochel 1902-1914.